„Prawdziwy sznyt oficera nie kończył się na ostatnim guziku lśniącego munduru; on zaczynał się tam, gdzie nikt nie patrzył – w nienagannym ukłonie wobec prawdy i milczącej wierzytelności danego słowa.”
Oficerski mundur łączył w sobie narodowe tradycję z elegancją oraz nienaganna prezencją. Przedwojenny oficer, niezależnie od formacji, rozumiał, że mundur jest jego wizytówką. Wymagał od siebie nie tylko umiejętności wojskowych, ale i kultury bycia, której zewnętrznym przejawem była właśnie nieskazitelna sylwetka.
Dlaczego tak wielką estymą darzymy oficerskie pamiątki?
Z powodu ogromnej tęsknoty za minionymi czasami…. Głębokie przekonanie, że mundur reprezentuje powagę państwa oraz gotowość dla poświęceń. odpowiedzialności za reprezentowanie państwa, armii i własnego honoru. Każde wyjście na ulicę, każdy apel czy uroczystość były okazją, by pokazać szacunek dla munduru oraz tradycji, które sobą niósł. Dziś, gdy patrzymy na stare fotografie, możemy dostrzec nie tylko kunszt krawiecki, lecz przede wszystkim ducha epoki – wiarę w wartości, które kształtowały pokolenia żołnierzy II Rzeczypospolitej. I choć czasy się zmieniły, oficerski przedwojenny sznyt wciąż pozostaje symbolem elegancji, dyscypliny i dumy z noszenia orła na piersi.
